Ξεχαρβαλωμένο ρόλοι

 

Ευσυνείδητα κυκλοφοράμε στους ίδιους αυτούς δρόμους
τις φθοράς και τις σκιάς.
Με κόκκινο γαρίφαλο στο στήθος και στην καρδιά
ξεχαρβαλωμένο ρόλοι
ανίκανο να μέτρα τα παραμυθία μας,
αδύναμο να ξεγυμνώσει την ασχήμια και να πορευτεί
σε χρυσοκίτρινες αμμουδιές
βυθισμένες στις θαλασσιές ανταύγειες μας.
Ατάραχο περιμένει την ίδια στυμμένη ιστορία,
κουρδισμένο στον άχρωμο κτύπο βαδίζει για το αύριο.
Κι εμείς βουβοί, σιωπηλοί με μια σταγόνα λύπης
Αιωρούμενη κι αυτή στα θολά υγρά μας μάτια
ονειρευόμαστε ολόγιομα φεγγάρια, ουράνια τόξα,
λευκά σύννεφα.
Ζωντανά Χρώματα, ζεστά,
Αληθινής αγάπης.